سفر...

به مرزهای بی ریایی و مهربانی

و بارانِ  الطاف بی دریغ

و حیرتِ انسانیتِ قومی!

بازگشت...

یادِ سفر،

سرابی در این خلوت تنهایی!

........................

سپاسِ شما مردم‌ِ آن دیارِ، چیزهای خوب چه زود تمام می شود.

و باز دیدن چهره سرگردان و ملولِ همشهریا!!